Een aantal jaar geleden keek ik naar een documentaire “Queen of Versailles” die ging over een man die het grootste huis van Amerika wilde bouwen. De man is rijk geworden door te handelen in vastgoed, met name het “Time Sharing” principe. De zoon van deze man was Algemeen directeur van het bedrijf. Tijdens een motivatiesessie werden de medewerkers opgezweept/extra gemotiveerd om beter te presteren, uiteraard op de Amerikaanse manier. “Wij redden mensenlevens, want wij zorgen ervoor dat mensen zich kunnen ontspannen in onze hotels en daardoor geen hartaanvallen krijgen. Wij redden relaties, want onze bezoekers beleven een geweldige tijd samen en versterken hun relaties.”

Ik moest enorm lachen om deze overduidelijke overdreven manier van motiveren. Maar ik heb ook jaren nagedacht over op welke manier wij ons steentje bijdragen aan de samenleving. Gekscherend; redden wij ook mensenlevens? Mijn conclusie is dat wij dat niet direct doen, maar wel invloed hebben op mensenlevens. Door onze producten kunnen operatiekamers functioneren, raffinaderijen draaien en verzorgingshuizen aangename temperaturen hebben. Door onze producten kan een gigantisch gebied beschermd worden tegen overstromingen, etc. Wat ik wil aangeven is dat ik trots ben op het bedrijf waar ik werk, omdat wij onze tentakels in zoveel bedrijfstakken hebben en indirect daarmee een enorme invloed. Niet veel mensen/collega’s beseffen dat. Dat motiveert mij om beter te presteren en om meer passie te halen uit wat ik doe.